Zondag 5 juni om 14 u in de St-Baafsabdij.
Meer informatie op: http://www.burenvandeabdij.be/zal-de-stad-de-bij-redden/
dinsdag 31 mei 2011
Zal de stad de bijen redden?
Zondag 5 juni om 14 u in de St-Baafsabdij.
Meer informatie op: http://www.burenvandeabdij.be/zal-de-stad-de-bij-redden/
In b(l)ijde honingverwachting
Donderdag slingerdag!
Maar voor we met die blije plakkerige zwengelboel kunnen beginnen, moet er nog een en ander gebeuren.
Het slingermateriaal wordt uit alle hoeken tevoorschijn gehaald en afgewassen: slinger, grote en kleine zeven, voedselemmers, wasdekselschrapers en al de rest om dat vloeibaar goud uit de raten te halen.
Bijen zitten ook niet echt te wachten op de imker die hun schatkist komt plunderen, en om al te veel verdedigingsaanvallen te vermijden, is het handig dat de honingzolder niet vol bijen zit wanneer je die weghaalt. Daar zorgt de ‘bijendrijver’ voor: tussen de honingzolder en de broedbak komt een labyrinth. Omdat de bijen zich af en toe in ’t parfum van madam de koningin willen wentelen, dalen ze af naar de broedbak en ze vinden wel een weg uit het labyrinth, maar raken er daarna niet meer terug in. Zo hoef je na twee dagen maar enkele tientallen bijen van de honingramen te schudden, in plaats van een paar duizend.
donderdag 19 mei 2011
Alarm!
Stel je voor...
Je zit met heel je volkje gezellig in het donker
lekker warm, een graad of 35
de kast geurt heerlijk naar een mengeling van 't parfum van madam de koningin, propolis, was en honing
en iedereen voert in een rustige naarstigheid zijn werk uit
En plots...
kuch reutel reutel,
wordt er een vlaag stinkende rook naar binnen gespoten,
het licht gaat aan, veel te fel
de kou stroomt binnen, honingramen worden opengereten door de wrijving en af en toe krijg je een flinke stoot door die lompe imkertrien die onze zorgvuldig dichtgeplakte ramen niet meteen loskrijgt.
Hoe zou je zelf zijn... tieren, dreigen en scheten laten van de schrik?
Inderdaad...
het gezoem stijgt, de poepkes gaan dreigend de lucht in en alarmferomonen worden verspreid.
Dat is wat er op dit moment elke week gebeurt, en dat is niet leuk... niet voor de bijen en niet voor de imker. Aan de andere kant is bijen houden in de stad niet hetzelfde als op het platteland en kun je je zwermen niet zomaar laten vliegen of er op onmogelijke hoogtes achteraan hossen. Dus is het zoeken naar een evenwicht en dingen uitproberen.
Het tweede Werk van Barmhartigheid
Werksterbijen doorlopen in hun -zesweekse- leven een heel takenpakket.
Eenmaal een bij is 'geboren' (of liever het wasplaatsje kapot knabbelt, totdat er plots twee voelsprieten en een grijs bijtje naar buiten komen) gaat ze op schooi naar wat nectar om op krachten te komen.
En vanaf dan begint haar blitzcarrière:
In de eerste drie weken evolueert ze van poetsvrouw naar kinderverzorgster, daarna wordt ze metselaar, rekkenvuller en buitensmijter.
Veel werkervaring, polyvalent en multifunctioneel en dat doet ze dus bovendien nog eens allemaal uiterst efficiënt en effectief...de codewoorden en de natte droom van elke Vlaamse werkgever.
De volgende drie weken strekt ze haar vleugels uit en gaat ze op zoek naar nectar, stuifmeel, propolis en water. Vooral dat laatste vraagt veel energie en daarom is het goed voor het bijenvolk wanneer er een waterbron in de nabijheid is.
In Gent aan water geen gebrek, maar tot nu toe hadden we er geen idee van hoe en waar de bijen water gingen zoeken. Tot er plots honingbijen werden gesignaleerd in de vijver van het Pierkespark.
De algen in de vijver zijn verzadigd van water en zorgen ervoor dat ons madammen zonder verzuipingsgevaar hun dorst en dat van de rest van de kast kunnen lessen.
In imkertaal is dit de bijenkroeg, nu ook nog een imkerkroeg in de Bruugse Puurte.
Eenmaal een bij is 'geboren' (of liever het wasplaatsje kapot knabbelt, totdat er plots twee voelsprieten en een grijs bijtje naar buiten komen) gaat ze op schooi naar wat nectar om op krachten te komen.
En vanaf dan begint haar blitzcarrière:
In de eerste drie weken evolueert ze van poetsvrouw naar kinderverzorgster, daarna wordt ze metselaar, rekkenvuller en buitensmijter.
Veel werkervaring, polyvalent en multifunctioneel en dat doet ze dus bovendien nog eens allemaal uiterst efficiënt en effectief...de codewoorden en de natte droom van elke Vlaamse werkgever.
De volgende drie weken strekt ze haar vleugels uit en gaat ze op zoek naar nectar, stuifmeel, propolis en water. Vooral dat laatste vraagt veel energie en daarom is het goed voor het bijenvolk wanneer er een waterbron in de nabijheid is.
In Gent aan water geen gebrek, maar tot nu toe hadden we er geen idee van hoe en waar de bijen water gingen zoeken. Tot er plots honingbijen werden gesignaleerd in de vijver van het Pierkespark.
De algen in de vijver zijn verzadigd van water en zorgen ervoor dat ons madammen zonder verzuipingsgevaar hun dorst en dat van de rest van de kast kunnen lessen.
In imkertaal is dit de bijenkroeg, nu ook nog een imkerkroeg in de Bruugse Puurte.
vrijdag 6 mei 2011
Miserie² opgelost (hopelijk)
Toen ik vorige week eindelijk de koningin had gevonden in het dak op de Vooruit, en haar zachtjes weer zag worden opgenomen door haar hofhouding, leek alles in orde. Bij het nazicht van de kast deze week, zag ik weeral geen verse eitjes of larfjes in de broedkamer. Waar was madame nu weer naartoe? Toen ik nogmaals door de honingzolder ging, zag ik wel veertien koninginnendoppen.
Hadden die missies nu hun koningin toch wel niet gemold zeker? Trutjes toch. En dat allemaal omdat de koninginnenrooster bij de installatie van de kasten op de Vooruit pas drie dagen later tussen de broedkamer en de honingzolder zou worden geplaatst.
De koninginnenrooster is een rooster waar de koningin met haar achterste vol eitjes niet doorheen kan, terwijl alle andere werksters er probleemloos tussen kruipen om de honing in de honingzolder te stockeren. Maar als je die te laat inbrengt, dan heb je tot weken daarna miserie. Zoals nu dus : )
Als ik al die doppen zou laten zitten, betekent dit minstens enkele zwermen, wat betekent een heel deel bijen kwijt, net als de honing waarmee ze zich volzuigen voor hun vertrek en ook nog eens achter een zwerm aan hossen.
Maar met enkele ingrepen is nu hopelijk alles ok en hebben mijn madammen binnen een tiental dagen ook hopelijk een nieuwe oppermadam.
maar daarover later meer
Hadden die missies nu hun koningin toch wel niet gemold zeker? Trutjes toch. En dat allemaal omdat de koninginnenrooster bij de installatie van de kasten op de Vooruit pas drie dagen later tussen de broedkamer en de honingzolder zou worden geplaatst.
De koninginnenrooster is een rooster waar de koningin met haar achterste vol eitjes niet doorheen kan, terwijl alle andere werksters er probleemloos tussen kruipen om de honing in de honingzolder te stockeren. Maar als je die te laat inbrengt, dan heb je tot weken daarna miserie. Zoals nu dus : )
Als ik al die doppen zou laten zitten, betekent dit minstens enkele zwermen, wat betekent een heel deel bijen kwijt, net als de honing waarmee ze zich volzuigen voor hun vertrek en ook nog eens achter een zwerm aan hossen.
Maar met enkele ingrepen is nu hopelijk alles ok en hebben mijn madammen binnen een tiental dagen ook hopelijk een nieuwe oppermadam.
maar daarover later meer
straf
ik zal nooit meer de koninginnenrooster vergeten.
ik zal nooit meer de koninginnenrooster vergeten.
ik zal nooit meer de koninginnenrooster vergeten.
ik zal nooit meer de koninginnenrooster vergeten.
ik zal nooit meer de koninginnenrooster vergeten.
ik zal nooit meer de koninginnenrooster vergeten.
ik zal nooit meer de koninginnenrooster vergeten.
ik zal nooit meer de koninginnenrooster vergeten.
ik zal nooit meer de koninginnenrooster vergeten.
ik zal nooit meer de koninginnenrooster vergeten.
ik zal nooit meer de koninginnenrooster vergeten.
ik zal nooit meer de koninginnenrooster vergeten.
ik zal nooit meer de koninginnenrooster vergeten.
ik zal nooit meer de koninginnenrooster vergeten.
ik zal nooit meer de koninginnenrooster vergeten.
ik zal nooit meer de koninginnenrooster vergeten.
ik zal nooit meer de koninginnenrooster vergeten.
ik zal nooit meer de koninginnenrooster vergeten.
ik zal nooit meer de koninginnenrooster vergeten.
ik zal nooit meer de koninginnenrooster vergeten.
ik zal nooit meer de koninginnenrooster vergeten.
ik zal nooit meer de koninginnenrooster vergeten.
ik zal nooit meer de koninginnenrooster vergeten.
ik zal nooit meer de koninginnenrooster vergeten.
ik zal nooit meer de koninginnenrooster vergeten.
ik zal nooit meer de koninginnenrooster vergeten.
ik zal nooit meer de koninginnenrooster vergeten.
ik zal nooit meer de koninginnenrooster vergeten.
ik zal nooit meer de koninginnenrooster vergeten.
ik zal nooit meer de koninginnenrooster vergeten.
ik zal nooit meer de koninginnenrooster vergeten.
ik zal nooit meer de koninginnenrooster vergeten.
ik zal nooit meer de koninginnenrooster vergeten.
ik zal nooit meer de koninginnenrooster vergeten.
ik zal nooit meer de koninginnenrooster vergeten.
ik zal nooit meer de koninginnenrooster vergeten.
ik zal nooit meer de koninginnenrooster vergeten.
ik zal nooit meer de koninginnenrooster vergeten.
ik zal nooit meer de koninginnenrooster vergeten.
ik zal nooit meer de koninginnenrooster vergeten.
ik zal nooit meer de koninginnenrooster vergeten.
donderdag 28 april 2011
Gent-Sint-Biekes
Enkele van de bestaande kasten leken al overbevolkt en tegelijk konden we niet meer draaien of keren in ons overvolle miniepiephuis...bovendien blijken èn de Gentse daken èn hun eigenaars nogal bijwillig... een nieuwe uitbreiding!
Reinout zorgde voor een wreed schoon plat dak in de buurt van Gent-Sint-Pieters, een nog wreder schoon welkomstcomité en bubbels.
En afleggerkastjes?
Voor een aflegger op grootmoeders wijze neme men:
een pollepeltje jonge werksterbijen
een weinig uitlopend broed (bijen die uit hun cel breken na het popstadium)
een raam met verse eitjes
enkele voedselramen
een raam met water
en een leeg raam
de rest wordt opgevuld met oude lappen stof (in dit geval was 't rood fluweel ; )
En nu maar hopen dat daaruit tegen volgend jaar een nieuw volkje groeit...
Reinout zorgde voor een wreed schoon plat dak in de buurt van Gent-Sint-Pieters, een nog wreder schoon welkomstcomité en bubbels.
En afleggerkastjes?
Voor een aflegger op grootmoeders wijze neme men:
een pollepeltje jonge werksterbijen
een weinig uitlopend broed (bijen die uit hun cel breken na het popstadium)
een raam met verse eitjes
enkele voedselramen
een raam met water
en een leeg raam
de rest wordt opgevuld met oude lappen stof (in dit geval was 't rood fluweel ; )
En nu maar hopen dat daaruit tegen volgend jaar een nieuw volkje groeit...
My kingdom for the queen bee
Het oorspronkelijke idee was eigenlijk traag groeien. En dan 'spring' je en voor je 't weet staat je minipiephuisje vol torens bijenkasten, jijzelf in de krant, plakken je kleren vol met verf die eigenlijk aan die kasten moest hangen, en plakken de overblijvende stukjes kleren vol met bijenwas, honing en dode kamikazebijen.
Het kasten controleren lijkt ondertussen op een 'tour de Gand': fietskarretje laden (en altijd wel iets vergeten), een trappenbeklimming tot de hoogste verdiepingen en even genieten boven op de top, vooraleer je met de handen tussen de bijen duikt.
'Werken' aan de bijen houdt in dat je regelmatig nakijkt of de kast het wel goed doet: op hoeveel raampjes zitten er bijen? Vinden ze genoeg stuifmeel? Is de koningin nog aan de leg? En hoe vol zit de honingzolder?
Toen ik de kasten op de Vooruit ging nakijken, bulkte het van het stuifmeel en de honing. Alleen merkte ik na een tijdje dat het broednest wel vol zat met afgesloten broed (dit zijn de bijen die zich in een popstadium bevinden), alleen zag ik geen verse eitjes of larven, wat eigenlijk moet en wat dan zou betekenen dat de koningin er zeker tussen zit.
Paniek! Zou ik ze de vorige keer hebben geplet tussen een raam? Of zou ze al zijn gaan zwermen? Maar dan zou er toch minstens een koninginnencel moeten zitten.
Na alle ramen in de broekast nog eens te hebben nagezien, toch maar eens gekeken in de honingzolder. Normaal kan de koningin daar niet in, want ze raakt met haar dikke achterste niet door de koninginnenrooster. En oeps, zitten daar nu toch geen vier honingramen vol met verse eitjes en larven?
't Was even zweten, daar boven op het dak en zoeken naar de koningin in een bijenberg.
Maar na heel lang zoeken heb ik haar gevonden, en na een kortstondig verblijf in een luciferdoosje, heb ik haar langs de 'voordeur' naar binnen gelaten... Even durfde ik niet ademen, want als de bijen in gevaarstemming zijn (en dat waren ze wel na al mijn geroefel), bestaat het risico dat ze de koningin gaan 'inballen'. Ze vormen een bal bijen, die zodanig dicht op elkaar zit, dat ze de koningin verstikken.
Maar ik kon rustig terug uitblazen: de koningin kreeg een hoffelijke ontvangst, waarna ze door haar werksters rustig naar binnen werd gedragen, en ik de kast met een gerust gemoed weer kon sluiten.
Het kasten controleren lijkt ondertussen op een 'tour de Gand': fietskarretje laden (en altijd wel iets vergeten), een trappenbeklimming tot de hoogste verdiepingen en even genieten boven op de top, vooraleer je met de handen tussen de bijen duikt.
'Werken' aan de bijen houdt in dat je regelmatig nakijkt of de kast het wel goed doet: op hoeveel raampjes zitten er bijen? Vinden ze genoeg stuifmeel? Is de koningin nog aan de leg? En hoe vol zit de honingzolder?
Toen ik de kasten op de Vooruit ging nakijken, bulkte het van het stuifmeel en de honing. Alleen merkte ik na een tijdje dat het broednest wel vol zat met afgesloten broed (dit zijn de bijen die zich in een popstadium bevinden), alleen zag ik geen verse eitjes of larven, wat eigenlijk moet en wat dan zou betekenen dat de koningin er zeker tussen zit.
Paniek! Zou ik ze de vorige keer hebben geplet tussen een raam? Of zou ze al zijn gaan zwermen? Maar dan zou er toch minstens een koninginnencel moeten zitten.
Na alle ramen in de broekast nog eens te hebben nagezien, toch maar eens gekeken in de honingzolder. Normaal kan de koningin daar niet in, want ze raakt met haar dikke achterste niet door de koninginnenrooster. En oeps, zitten daar nu toch geen vier honingramen vol met verse eitjes en larven?
't Was even zweten, daar boven op het dak en zoeken naar de koningin in een bijenberg.
Maar na heel lang zoeken heb ik haar gevonden, en na een kortstondig verblijf in een luciferdoosje, heb ik haar langs de 'voordeur' naar binnen gelaten... Even durfde ik niet ademen, want als de bijen in gevaarstemming zijn (en dat waren ze wel na al mijn geroefel), bestaat het risico dat ze de koningin gaan 'inballen'. Ze vormen een bal bijen, die zodanig dicht op elkaar zit, dat ze de koningin verstikken.
Maar ik kon rustig terug uitblazen: de koningin kreeg een hoffelijke ontvangst, waarna ze door haar werksters rustig naar binnen werd gedragen, en ik de kast met een gerust gemoed weer kon sluiten.
Abonneren op:
Posts (Atom)